Ακόμη κι ο αντιπρόεδρος της χούντας, ο Στυλιανός Παττακός, έκοβε κορδέλες μόνο κατά τα εγκαίνια κτηρίου ή εγκατάστασης, πριν δηλαδή τούτο κατασκευαστεί.
Συνήθως όχι με κάθε ανακαίνιση τους. Ακόμη και η γνωστή για την κακογουστιά και την γελοιότητα της, η χούντα, το απέφευγε.
Ήρθε, όμως, ο καιρός που η “δημοκρατία” μας επανατοποθέτησε τα πράγματα σε σωστότερες βάσεις.
Τώρα διδάσκοντας νέα ήθη, άλλοι αντιπρόεδροι ή υπουργοί εγκαινιάζουν ξανά τα ήδη εγκαινιασθέντα.
Σε λίγο πρωθυπουργοί, υπουργοί, εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης και λοιποί εκ της γνωστής πανίδος, θα κόβουν κορδέλες, λωρίδες από ύφασμα, χαρτί, πλαστικό, τσίγκο ή κόντρα πλακέ, όχι μόνο πριν το κτίσιμο ή το στήσιμο, αλλά και κατά το στάδιο απλού π.χ φρεσκαρίσματος, ασπρίσματος, αποκατάστασης υδραυλικών ή ηλεκτρολογικών βλαβών, απεντομώσεων, καθαρισμού φρεατίων, εκκενώσεως, όπου διατηρούνται, βόθρων κλπ.
Ξανά και ξανά!
Τι άλλο, συνεπώς, συναίσθημα ει μη βαθεία ευγνωμοσύνη αν όχι θάμβος, μπορεί να κατέχει τον νου και την ψυχή καθενός που δεν συνηθίζει να σέβεται τον εαυτό του και έχει μάθει να κρίνει όχι ως πολίτης, αλλά ως ανδράποδο.
Άιντε και “Θεός σχωρέσ’ τον δάσκαλο”!
ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ ΚΟΡΔΕΛΩΝ “Ο ΣΠΥΡΟΣ” (του Νίκου Ι. Καραβέλου)
