Πως μού ‘ρθε τούτο το λαϊκόν απόφθεγμα;
Επειδή αναζωπυρώθηκε η συζήτηση για την “σαρκοφάγο” του προφήτη Ηλία, μετά την κατάθεση της “πρεσβυτέρας” στο δικαστήριο, όπου και καταδικάστηκε ο ιερέας σύζυγός της και η κόρη της!
Η πρεσβυτέρα κατέθεσε στο δικαστήριο, πως το όλο έργο έγινε όχι μόνο με πλήρη γνώση του τότε Δημάρχου κ. Βαλασόπουλου, αλλά και με τη σύμφωνη γνώμη του και με “οδηγίες του”.
Και όλα αυτά εξαιτίας του προσωπικού του ενδιαφέροντος, λόγω του ονόματος του πατρός του Ηλία και του υιού του επίσης Ηλία!
Η δημόσια απάντηση-τοποθέτηση του κ. Βαλασόπουλου, μάλλον ενισχύει την κατάθεση της πρεσβυτέρας, παρά την διαψεύδει και στο βαθμό που την διαψεύδει ανοίγει ακόμα βαρύτερα “αμαρτήματα – παραλείψεις” του!
Από τη «μία και μοναδική φορά», κατά τον ίδιο, που μίλησε με τον ιερέα, προκύπτει μια “στεγανοποιημένη”, προσωποπαγής επικοινωνία ιερέα και Δημάρχου, για ένα από τα τρία ιστορικά “ταυτοτικά” μνημεία της Ηλιούπολης,.
Τα άλλα δύο είναι ο Άγιος Νικόλαος με το σπίτι του Μαμάη και ο Άγιος Γεώργιος στον περίβολο του Αγίου Κωνσταντίνου, με το κενοτάφιο του Νάστου!
Και για τα τρία μνημεία διαχρονικά οι Δήμαρχοι παραλείπουν αποφάσεις και ενέργειες που θα τα προστάτευαν και τρέχουν πίσω από τα γεγονότα, συνήθως όταν είναι πλέον αργά!
Εξ αυτού και ο τίτλος!
Η “αναφορά’ στη παρουσία του κ. Μανταδάκη, τίποτα δεν αφαιρεί από τον χαρακτηρισμό “προσωποπαγή” και αυστηρά “στεγανοποιημένη” επικοινωνία των δύο ανδρών και μόνο ως, εκ των υστέρων, διευκόλυνσης της προσπάθειας αποπροσανατολισμού και αποποίησης των ευθυνών, μοιάζει!
Βέβαια μέχρι τώρα, έχουμε την επίσημη δημοσιοποίηση διαλόγων από την πρεσβυτέρα, πράγμα που είναι κοντά στην αλήθεια αν προσμετρήσουμε το σχήμα του πατρός και της πρεσβυτέρας!
Δύσκολο να χαρακτηριστεί αναληθής η συζήτηση – ενημέρωση του ιερέα προς την σύζυγό του!
Βέβαια, λείπει προς το παρόν, η μαρτυρία του νομικού συμβούλου κ. Μανταδάκη που, κατά πως εξελίσσονται τα πράγματα, οφείλει μια τοποθέτηση, τόσο ατομική όσο και υπηρεσιακή, της νομικής υπηρεσίας!
Αξίζει να σημειωθεί πως “ο ιερέας ανέφερε ότι η στέγη ήταν ετοιμόρροπη”, αλλά ο κ. Βαλασόπουλος θεώρησε το θέμα καθαρά νομικό και ουδόλως πήγε το μυαλό του στο να καλέσει την τεχνική υπηρεσία του Δήμου, για να επιληφθεί των αναγκαίων ενεργειών για την διάσωση του μνημείου.
Τον κίνδυνο κατάρρευσης τον θεώρησε ξένο προς τον Δήμο, αποκλειστικής αρμοδιότητας της εκκλησίας, πράγμα που συνάδει και με τη διαχρονική στάση του Δήμου και στα άλλα δύο ιστορικά μνημεία πόλης, και νίπτοντας τας χείρας του, δηλώνει:
“ΑΡΑ ΕΞ ΑΡΧΗΣ ΤΟΥ ΥΠΕΔΕΙΞΑ ΤΗ ΝΟΜΙΜΗ ΟΔΟ”!
Ο ιερέας “ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΕΠΡΑΞΕ ΤΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΥΠΕΔΕΙΞΑ, ΑΣΧΕΤΑ ΑΝ ΕΚΑΝΕ ΑΛΛΑ, ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ ΟΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ”!
Ναι, έτσι έγιναν τα πράγματα, εύλογη όμως είναι η απορία, ποια ήταν η έκφραση ενδιαφέροντος του κ. Δημάρχου για την σωστή αποκατάσταση των ζημιών, που έθεταν στον κίνδυνο κατάρρευσης το ιστορικότερο μνημείου της πόλης!
Ανέθεσε στην τεχνική υπηρεσία του Δήμου να βοηθήσει, να εποπτεύσει, να παρακολουθήσει την πορεία των εργασιών αποκατάστασης στον Προφήτη Ηλία ως είχε πολιτική και διοικητική ευθύνη; Όχι!!!
Πολιτική ευθύνη δεν προκύπτει μόνο για λάθη σε έργα ή δράσεις που πραγματοποιούνται και διαπιστώνονται ζημίες του δημοσίου συμφέροντος, αλλά και σε περιπτώσεις παραλείψεων για πράγματα, που πρέπει να γίνονται και δεν γίνονται!
Ίσως αυτά τα δεύτερα να είναι και τα σημαντικότερα, ως προς τη βλάβη του κοινού συμφέροντος!
Ηλιούπολη 10 Μαρτίου 2026
Γιώργος Μπαλτάς