Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης
Ο τίτλος «Άμνετ» λειτουργεί σαν πυροτέχνημα. Ρίχνει στο φιλοθεάμον κοινό το «τυράκι» μιας ιστορίας για τον πρόωρα αποθανόντα γιο του Σαίξπηρ και, υποτίθεται, για τη γυναίκα του. Στην πραγματικότητα, όμως, η ταινία έχει ελάχιστη σχέση με όσα συνέβησαν στον ίδιο και στους οικείους του …ιστορικά και αληθινά.
Η Κλόε Ζάο (Η Χώρα των Νομάδων) χτίζει μια αργή, καλουπωμένη παραβολή και επιστρατεύει τον συμβολισμό για να αγγίξει την απομόνωση, τις έμφυλες διακρίσεις, τη μητρότητα, την απώλεια και την τέχνη, όχι για να μας παρασύρει αβίαστα στα συναισθήματα των ηρώων, αλλά με εξεζητημένη, θεατράλε υπερβολή (όπως οι αλλεπάλληλες κραυγές πριν και μετά τις γέννες της κεντρικής ηρωίδας), προκειμένου να στηρίξει — και να διεκδικήσει — τη συγκίνηση.
Η ταινία είναι χτισμένη με τέτοιον τρόπο ώστε, ακόμη κι αν δεν διέθετε το σεναριακό σαιξπηρικό δέλεαρ, θα λειτουργούσε ακριβώς το ίδιο όπως, για παράδειγμα, συμβαίνει συχνά στο θέατρο.
Επί παραδείγματι, βλέπουμε το «Γλάρο» σε σκηνοθεσία Καρατζά και στο τέλος αναρωτιόμαστε αν αυτό που είδαμε ήταν το έργο του Τσέχωφ ή ένα έργο του ίδιου του Καρατζά, που απλώς χρησιμοποίησε τον Τσέχωφ ως εμπορικό άλλοθι. Αυτή η θεατρική κουτοπονηριά συνοδεύει και τον «Άμνετ» της Κλόε Ζάο.
Στο έργο, τα θεατρικά στοιχεία δίνουν και παίρνουν, αλλά με τρόπο που συχνά δεν είναι δόκιμος στον κινηματογράφο. Η υπερβολή στις εκφράσεις των ηθοποιών, ιδίως της κεντρικής ηρωίδας (Τζέσι Μπάκλεϊ), οι παρατεταμένες παύσεις που ούτε κορυφώσεις δημιουργούν ούτε σπάνε τη μονοτονία (χαρακτηριστική η σκηνή με την Άγκνες στο σπίτι, απέναντι στο επιφυλακτικό έως εχθρικό σόι του Γουίλιαμ τον οποίο ερμηνεύει ο Πολ Μέσκαλ).
Επιπλέον, το φαντασιακό στοιχείο της ταινίας – ο γιος, ο Άμνετ, να «ερμηνεύει» τον Άμλετ — παραπέμπει σε μια στανισλαβσκική προσέγγιση, όπου η φαντασία μπορεί είτε να απογειώσει τον ρεαλισμό είτε να τον υπονομεύσει. Εδώ, όμως, η Ζάο καταλήγει να δημιουργεί ένα βαρετό έργο, ανίκανο να συνδέσει κινηματογραφικά τα επίπεδά του. Το πιο απογοητευτικό στοιχείο είναι η εμφανής επιδίωξή της, να χειραγωγήσει το κοινό προς το δάκρυ.
Η σύνδεση με την προγενέστερη, οσκαρική της ταινία «Η Χώρα των Νομάδων» είναι εμφανής.
Η εμμονή της Ζάο με τη γυναίκα και την ύπαιθρο, ως ταυτόχρονα καταφύγιο και φυλακή, τα ντοκιμαντερίστικα τοπία, ο ρυθμός της περιπλάνησης.
Η ταινία “Άμνετ” προβάλλεται από την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου στους κινηματογράφους.
Δείτε το επίσημο trailer της ταινίας.