Προσπαθεί η τοπική Αντιπολίτευση να “νουθετήσει” την παρούσα Δημοτική Αρχή.
Την καλεί να παύσει τις συχνές προσβλητικές συμπεριφορές της και τις παραβιάσεις της δημοκρατίας σε τοπικό επίπεδο.
Και ορθά πράττει.
Θα πρέπει, όμως, να αναγνωρίσει πως η λειτουργία της δημοκρατίας, και η δεοντολογική συμπεριφορά, προϋποθέτουν την τήρηση βασικών Αρχών και κανόνων, που προκύπτουν από τον Νόμο, από τις αρχές της καλής πίστης και της ευπρέπειας, αλλά και από την καλλιεργημένη προσωπική ευγένεια εκάστου τινός.
Ο σεβασμός του άλλου το ζητούμενο. Όμως για να σέβεσαι τον άλλο, πρέπει να σέβεσαι εαυτόν.
Αν, δηλαδή, εκείνοι που έχουν την εξουσία της διοίκησης ή την ευθύνη λειτουργίας ενός Δημοτικού Συμβουλίου, δεν γνωρίζουν τον σεβασμό, αν τον θεωρούν ενοχλητική πολυτέλεια, κυρίως όμως αν αισθάνονται ανασφαλείς, κάθε προσπάθεια νουθεσίας, κάθε αίτημα ή απαίτηση για αλλαγή συμπεριφοράς και τακτικής, συνιστά μεγίστη αυταπάτη και ουτοπία.
Είναι σαν να ζητάς από έναν ρινόκερο να σου απαγγείλει ποίηση ή από κροκόδειλο να ακούσει και να απολαύσει την Ενάτη Συμφωνία του Μπετόβεν!
Μεταξύ μας: … για τις αποδιδόμενες στα δυο ανωτέρω συμπαθή ζώα αδυναμίες, δεν είμαστε και τόσο βέβαιοι, μήτε παίρνουμε όρκο.
“Επί …κροκοδείλων”, του Νίκου Ι. Καραβέλου
