Αλήθεια ήταν ή μήπως φάσμα ήταν της νυκτός;
Του ύπνου μήπως ήταν εφιάλτης, ή μήπως σκιαγμα ήταν τρομακτικό;
Ακούστηκε πώς η Δημοτική Αρχή της γείτονος πόλεως, Ελληνικού-Αργυρούπολης, μετονόμασε την εκεί οδό Πρωτέως, σε οδό Άλμπερτ Τεν Μπρίνκε!!
Τούτο έλαβε χώρα προς τιμήν κάποιου Ολλανδού “φιλέλληνα”, που διακρίθηκε στις υπέρ ασυδοσίας μάχες ξένων και εντοπίων αρπακτικών επενδυτών, για να ξεσκίζουν και να αρπάζουν την ψυχή και το σώμα της πατρίδας μας.
Βέβαια μπροστά στις διαμαρτυρίες και την δράση προοδευτικών πολιτών, η άθλια απόφαση ανακλήθηκε, η πινακίδα κατέβηκε, άφησε, όμως, το γλοιώδες αποτύπωμα της πράξης.
Ο εν λόγω ερίφης μας, ο κυρ Αλβέρτος, είναι ο μάγκας επενδυτής, που έχει την ομώνυμη εταιρία και ήρθε να εκπολιτίσει εμάς τους “ιθαγενείς” και διαπράττει “σοβαρές επενδύσεις” στο Ελληνικό και αλλαχού, επενδύσεις που ταυτίζονται με τις αντιλήψεις περί ανάπτυξης, των ανθρώπων της γείτονος.
Πάνε πια οι ήρωες του 21, οι αρχαίοι μας, οι δικοί μας βυζαντινοί, οι συγγραφείς μας, δικοί και ξένοι, οι ποιητές μας, οι μουσικοί, οι σημαντικοί μας (όσοι τέλος πάντων) ηγέτες.
Σε λίγο οι φορείς προσωρινής εξουσίας “θα καλούνται να τιμούν με τα ονόματα ημίθεων επιχειρηματιών, τρανών βιομηχάνων, ηρώων εφοπλιστών.
Σε λίγο θα θαυμάζουμε σε κάθε πόλη ονόματα και ανδριάντες τους και τα αθώα παιδάκια θα διδάσκονται κολοκύνθωση με τα κατορθώματα τους στα σχολεία, από δασκάλους ποντικούς και αρουραίους!
Η αντίδραση, μέχρι στιγμής, έσβησε την φρικτή ταμπέλα κι έμεινε στη θέση του ο πρωτότοκος γιος, καθώς λένε, του Ποσειδώνα, ο “ηλικιωμένος Θεός των νερών “, ο Πρωτέας.
Και το περίτριμμα, ο κυρ Αλβέρτος, ο “φιλέλληνας” ντε , ο Μπρίνκε, ξαναβρήκε τη δική του θέση.
Εκεί που ανήκει: Στον γέρο διάολο!
Οδός εξευτελισμού (του Νίκου Ι. Καραβέλου)
