Διδακτικά αποσπάσματα από την ομιλία του Δημάρχου Ηλιούπολης, κ. Στ. Ψυρρόπουλου στην εκδήλωση για την Ηρώ Κωνσταντοπούλου.
Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν πολλά χρόνια και περνούν από τη ζωή τους, χωρίς να αφήσουν πίσω τους ένα ίχνος.
Και υπάρχουν άνθρωποι που πρόλαβαν να ζήσουν μολις δεκαεφτά χρόνια και άφησαν πίσω τους μία ολόκληρη ιστορία.
Ήταν μόλις 17 ετών ένα κορίτσι, μία μαθήτρια, ένα παιδι που θα έπρεπε να σκέφτεται τα όνειρά του, τις σπουδές του, τις παρέες του, τον έρωτα, το αύριο.
Κι όμως η ιστορία της ζήτησε πολλά περισσότερα και η Ηρώ δεν κρύφτηκε, δεν έκανε πίσω, δεν διάλεξε τον εύκολο δρόμο.
Διάλεξε την Ελευθερία.
Γιατί αν υπάρχει μία λέξη, που μπορεί να χωρέσει μέσα της την Ηρώ Κωνσταντοπούλου, αυτή η λέξη είναι, Ελευθερία
Ελεύθερη γεννήθηκε, ελεύθερη αγωνίστηκε, ελεύθερη στάθηκε απέναντι στους βασανιστές της και ελεύθερη βέβαια έφυγε.
Νόμιζαν ότι μπορούσαν να φυλακίσουν ένα 17χρονο κορίτσι, νόμιζαν ότι μπορούσαν να φυλακίσουν την ψυχή της, ότι θα την τρομάξουν, ότι θα τη λυγίσουν, ότι τα βασανιστήρια, η απομόνωση, ο θάλαμος των μελλοθανάτων, θα ήταν αρκετά για να την κάνουν να προδώσει, όσα πίστευε και όσους αγωνίζονταν δίπλα της.
Έκαναν λάθος.
Γιατί μπορείς να φυλακίσεις έναν άνθρωπο, δεν μπορείς να φυλακίσεις την Ελευθερία.
Μπορείς να βασανίσεις το σώμα, δεν μπορείς να βασανίσεις ένα ιδανικό, μέχρι να πάψει να υπάρχει.
Μπορείς να σημαδέψεις ένα άνθρωπο με ένα όπλο, δεν μπορείς να σημαδέψεις την ιστορία και να τη διατάξεις να σε ξεχάσει και η Ηρώ το απέδειξε στα δεκαεφτά της.
Η Ηρώ Κωνσταντοπούλου υπήρξε μαθήτρια και αριστούχα μαθήτρια.
Και όμως σήμερα, τόσες δεκαετίες μετά, στεκόμαστε όλοι εμείς απέναντι της σαν μαθητές.
Γιατί έγινε τελικά, η δασκάλα όλων μας.
Μας δίδαξε ότι υπάρχουν στιγμές, που το ΕΓΩ πρέπει να μικραίνει και να μεγαλώνει το ΕΜΕΙΣ.
Μας δίδαξε ότι η πατρίδα, η δημοκρατία, η αξιοπρέπεια και η ελευθερία δεν είναι λέξεις που τις θυμόμαστε μόνο σε επετείους.
Είναι αξίες που απαιτούν ανθρώπους έτοιμους να υπερασπιστούν!
Κρατήσαμε ως ιδιαίτερα σημαντική την διατύπωση, “Μας δίδαξε ότι υπάρχουν στιγμές, που το ΕΓΩ πρέπει να μικραίνει και να μεγαλώνει το ΕΜΕΙΣ”.