Δημοσιεύουμε την τοποθέτηση του κ. Βαγγέλη Μπαλάσκα, Προέδρου της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Ηλιούπολης, στη συγκέντρωση της εκπαιδευτικής κοινότητας της Ηλιούπολης για την παιδεία και τα σχολεία της πόλης μας, που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 5 Νοεμβρίου στο δημοτικό θέατρο Μίκης Θεοδωράκης, μετά την πορεία διαμαρτυρίας, που ξεκίνησε από την πλατεία Φλέμινγκ και κατέληξε στο Δημαρχείο.
Καλησπέρα σε όλες και όλους,
Ευχαριστούμε για την παρουσία σας εδώ σε αυτήν την εκδήλωση – διαμαρτυρία που βασικό στόχο έχει να αναδείξουμε και να συζητήσουμε αφενός τα εκπαιδευτικά προβλήματα στα σχολεία μας και αφετέρου τα κτιριοδομικά προβλήματα στα γερασμένα σχολεία της πόλης μας. Ταυτόχρονα στόχος είναι να γίνουν κοινωνοί σε αυτά όλοι οι κάτοικοι της πόλης προκειμένου να ευαισθητοποιηθούν και να γίνουν συμμέτοχοι σε ένα όραμα προκειμένου η Ηλιούπολη να γίνει η ‘’πόλη των σχολείων’’.
Τα παιδιά, τα δημόσια σχολεία και η δημόσια παιδεία είναι για όλους εμάς που τα υπερασπιζόμαστε το υπέρτατο αγαθό! Είναι το τελευταίο ανάχωμα αλλά και το πιο δυνατό μας ‘’όπλο’’ προκειμένου να επιδιώξουμε να επαναφέρουμε και πάλι συνθήκες δημοκρατικής ευημερίας στις ζωές μας.
Οι γονείς καθημερινά δίνουμε αγώνα επιβίωσης, με ανεξέλεγκτα ωράρια, στερώντας ποιοτικό χρόνο από τα παιδιά μας για να τρέχουμε να καλύπτουμε μόνοι μας τις εκπαιδευτικές ανάγκες, γιατί η πολιτεία αδιαφορεί να τις καλύψει. Δυστυχώς η πολιτεία στηρίζει τις εκπαιδευτικές αποφάσεις της μέσα από έναν ποσοτικό καπιταλισμό με μοναδικά κριτήρια την μετρησιμότητα, την αποδοτικότητα και την κατανάλωση.
25! και πλέον χρόνια λοιπόν συνεχούς υποβάθμισης, υποχρηματοδότησης έχουν ως αποτέλεσμα κάθε χρόνο και μια ακόμα επιβάρυνση στην ‘’πλάτη’’ των ασυντήρητων και ετοιμόρροπων κτιριοδομικών υποδομών!
Κάθε χρόνο και κάτι καινούργιο σε έναν δήθεν εκπαιδευτικό εξορθολογισμό χωρίς όραμα! Και ο εξορθολογισμός, ο ρεαλισμός χωρίς όραμα είναι συνώνυμο της υποβάθμισης, γιατί ρεαλιστής γίνεσαι για να πετύχεις το όραμα σου!
Τα προηγούμενα χρόνια χωρίς καμμιά προετοιμασία εφυήραν τις δεξιότητες με βάση επιταγές της αγοράς, πέρσι μείωσαν στο 1/3 την απαραίτητη παράλληλη στήριξη των παιδιών που την έχουν ανάγκη, φέτος σειρά έχουν οι συγχωνεύσεις και το κλείσιμο τμημάτων ακόμα και σχολείων και η δημιουργία τμήμάτων με 25 – 26 παιδιά. Είναι προφανές ότι του χρόνου δύσκολα δεν θα υπάρχουν τάξεις 25 παιδιών. Ταυτόχρονα εντός του 1ου μήνα από την έναρξη της σχολικής χρονιάς μπήκε και ‘’πορτιέρης’’ στα ολοήμερα προγράμματα, για να κρύψει τις ελλείψεις στο απαραίτητο και αναγκαίο εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό! Και τα κενά σε όλα σχεδόν τα σχολεία της Ηλιούπολης σε τμήματα ένταξης, ολοήμερα τμήματα, παράλληλη στήριξη, ειδικότητες εκπαιδευτικών ακόμα και εκπαιδευτικών στην δευτεροβάθμια που διδάσκουν μαθήματα πανελλαδικά εξεταζόμενων μαθημάτων.
Ταυτόχρονα, μεγάλες και διαχρονικές ευθύνες φέρει και ο Δήμος Ηλιούπολης, αφού η κτιριακή κατάσταση των σχολικών μονάδων δεν ανταποκρίνεται σε καμία περίπτωση σε ότι ονομάζουμε «σύγχρονο και ασφαλές».
Και μας προκαλεί εντύπωση που η δημοτική αρχή δυσαρεστείται στο άκουσμα μιας διαμαρτυρίας για τα κτιριοδομικά προβλήματα στα σχολεία της πόλης μας, ενώ κατά τη γνώμη μας θα έπρεπε να την χαροποιεί που ενημερώνουμε τους γονείς και τους πολίτες της πόλης μας και που επιδιώκουμε να βρούμε λύσεις και να ενεργήσουμε όλοι μαζί προς την κατεύθυνση βελτίωσης αυτής της κατάστασης.
Εμείς στην Ένωση Γονέων δεν είμαστε ούτε αντιπολίτευση και φυσικά ούτε συμπολίτευση, είμαστε Ένωση Συλλόγων Γονέων που πρέπει να συνεργαστούμε με την εκάστοτε δημοτική αρχή, και σας έχουμε ξαναπεί ότι θέτουμε τον εαυτό μας στη διάθεση σας για να βοηθήσουμε στην επίλυση των προβλημάτων. Και η προηγούμενη θητεία της Ένωσης, αλλά και αυτή λέει και θα συνεχίσει να λέει τα ίδια λόγια, και να διεκδικεί λύσεις για τα σχολεία μας. Προσωπικά βρίσκομαι 10 χρόνια στην Ηλιούπολη και επέλεξα την πόλη αυτή για να δημιουργήσω την οικογένεια μου. Χωρίς να γνωρίζω κανέναν, συνδέθηκα γρήγορα με τη σχολική κοινότητα και βλέποντας την κατάσταση των σχολείων συμμετείχα στο γονεϊκό κίνημα με μοναδικό σκοπό την αλλαγή αυτής της κατάστασης. Χωρίς σκοπιμότητες και με γνώμονα την αλήθεια και τα αυτονόητα αιτήματα.
Και όπως κ. Δήμαρχε χαιρετίζουμε οποιοδήποτε αυτονόητο έργο γίνεται στα σχολεία μας, που πράγματι φέτος έγιναν κάποιες σημαντικές παρεμβάσεις εντούτοις οι ανάγκες είναι τεράστιες και πρέπει να συνεχιστούν για να μην γίνουν σταγόνα στον ωκεανό των προβλημάτων. Οφείλουμε λοιπόν να διεκδικούμε το καλύτερο για τα παιδιά μας και αυτό γίνεται έχοντας διαρκώς στην επικαιρότητα τα ζητήματα των σχολείων και με το να αναδεικνύουμε και να επισημαίνουμε τις ελλείψεις, τις παραλείψεις, τις ανεπάρκειες, τις αστοχίες σας, μέχρι την τελική επίλυση των προβλημάτων. Εμείς στην Ένωση Συλλόγων Γονέων στόχο έχουμε να ενώσουμε τους γονείς, να ενώσουμε τα σχολεία και να δυναμώσουμε την κοινωνία!
Και αυτό γιατί η σημερινή κοινωνία αναζητά από κάπου να κρατηθεί και το τί σχολείο θέλουμε συνδέεται άμεσα με το τι κοινωνία θέλουμε. Και σήμερα δυστυχώς η κοινωνία δεν έχει στέρεο βηματισμό καθώς βιώνει μεγάλες αβεβαιότητες, τόσο σε οικονομικό, όσο και σε αξιακό, και πολιτισμικό επίπεδο. Ταυτόχρονα στην πολιτική σφαίρα της κοινωνίας μας, απουσιάζει η έκφραση της κοινωνικής βάσης, το απαραίτητο δηλαδή ‘’σώμα’’ μιας πολιτικής σκέψης και δράσης. Συστήματα εξουσιών και κομματικοί μηχανισμοί έχουν αντικαταστήσει αυτό το ‘’σώμα’’, οδηγώντας στην απαξίωση και αποσύνδεση της πολιτικής από τον σκοπό της, που είναι η αντιμετώπιση των προβλημάτων.
Και αυτό το ‘’σώμα’’ της κοινωνικής βάσης πιστεύουμε ότι μπορεί να εκφραστεί και μέσα από το γονεϊκό κίνημα. Οι γονείς βρισκόμαστε γενεολογικά μεταξύ, των γονέων μας που πάλεψαν να μας προσφέρουν εφόδια και αγωνιούν μαζί μας για το αν εμείς θα καταφέρουμε να δώσουμε τα ίδια στα παιδιά μας και των νεότερων ανθρώπων που εν δυνάμει θα δημιουργήσουν οικογένειες και οι οποίοι αγωνιούν για το μέλλον και το νόημα στη ζωή τους. Οι γονείς λοιπόν χρειάζεται να βγουν μπροστά και να αντισταθούν απέναντι σε αυτήν την παρακμή. Στην ίδια παρακμή που έφερε τα ‘’Τέμπη’’ και το πάμε κι όπου βγει!
Στην παρακμή που εξυπηρετεί δυνάμεις οπισθοδρομικές από όλο το φάσμα του πολιτικού συστήματος, οι οποίες επενδύουν στον διχασμό και διαιρούν την ελληνική κοινωνία προκειμένου να διατηρούν μια διαχειρίσιμη κοινωνική ακινησία για μικροκομματικό όφελος. Η εργαλειοποίηση των προβλημάτων αποτελεί τον κυρίαρχο τρόπο μέσα από τον οποίο αντιλαμβάνονται την εξουσία και την πολιτική, αποτελώντας είτε την τακτική που διευκολύνει την εξυπηρέτηση των διαφορών ελίτ, είτε μια συστημική παθογένεια του πολιτικού συστήματος που επιθυμεί την εξουσία ως αυτοσκοπό.
Και αυτήν την εργαλειακή προσέγγιση και αναταραχή την βλέπουμε και στα δημοτικά συμβούλια της πόλης μας της Ηλιούπολης. Αντί να επικεντρωθούμε στα σημαντικά προβλήματα όλοι μαζί, πολύ συχνά βγαίνουμε εκτός θέματος και χωρίς προσανατολισμό.
Και έτσι τα προβλήματα συνεχίζουν να συσσωρεύονται. Και πέρα από τα επιμέρους προβλήματα που όλοι οι σύλλογοι γονέων τα έχουν αποστείλει και στην δημοτική αρχή, σημαντικά μεγάλα προβλήματα που αφορούν το σύνολο των σχολείων, παραμένουν αναπάντητα μετά και την πρόσφατη συνάντηση της Ένωσης Συλλόγων Γονέων με τη δημοτική αρχή, τα οποία είναι :
- σχετικά με τους ελέγχους σεισμικής επάρκειας των σχολείων μας. Εντύπωση προκαλεί που παρότι εσείς, η σημερινή δημοτική αρχή, ξεκινήσατε αυτήν την διαδικασία και έχετε δηλώσει σε παλαιότερο δημοτικό συμβούλιο ότι έχουν γίνει ήδη σε 17 σχολεία Α΄ βάθμιοι έλεγχοι, πέρα από το γυμναστήριο – αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του 2ου δημοτικού στο οποίο έχει ολοκληρωθεί και Γ’ βάθμιος έλεγχος και παραμένει κλειστό ως ακατάλληλο δύο χρόνια τώρα, για τα υπόλοιπα η απάντηση που μας δώσατε είναι ότι δεν γνωρίζετε κάτι και ότι μόνο αν υπάρχει πρόβλημα ενημερώνεστε από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας. Μα δεν έχετε ούτε την περιέργεια να μάθετε τι έχει γίνει με αυτά τα σχολεία; Και σε ποια, με βάση την παλαιότητα, χρειάζεται να επιταγχύνετε, όπως πχ το κτίριο του Ειδικού Γυμνασίου – Λυκείου Ηλιούπολης; Να σημειώσουμε ότι η Ένωση Συλλόγων Γονέων θα αποστείλει ερώτημα στο ΤΕΕ για την εξέλιξη και τα αποτελέσματα των ελέγχων αυτών.
- σχετικά, με ελέγχους των ηλεκτρολογικών εγκατατάσεων των σχολείων που μετά από τόσα χρόνια προφανώς δεν είναι πιστοποιημένες καθώς επίσης τα υλικά των ηλ. πινάκων δεν παρέχουν την προβλεπόμενη αντιηλεκτοπληξιακή ασφάλεια. Έχει γίνει άραγε σε κάποιο κτίριο σχολείου μέτρηση γείωσης;
- σχετικά με ζητήματα κλιματισμού που τα περισσότερα σχολεία δεν έχουν και όσα έχουν δεν μπορεί η υπάρχουσα ηλεκτρική ισχύς να τα ‘’σηκώσει’’.
- σχετικά με τις τουαλέτες στο σύνολο των σχολείων και τις αποχετεύσεις που είναι σε κάκιστη κατάσταση και τη μία μέρα δουλεύουν και την επόμενη κλείνουν, δημιουργώντας ανασφαλείς συνθήκες υγιεινής.
- ζητήματα υγρομονώσεων και σαθρών σοφάδων που αντιμετωπίζουν τα περισσότερα σχολεία μας, όπως επίσης και χρωματισμών του συνόλου των κτιρίων
- ζητήματα με τα γήπεδα των προαύλιων χώρων που είναι σαθρά και επικίνδυνα για την εκγύμναση των παιδιών
- ζητήματα με λιμνάζοντα ύδατα εντός αλλά και εκτός των σχολείων με φραγμένα λούκια απορροής και με σχάρες που δεν υπάρχουν
- ζητήματα με την λειτουργία των νηπιαγωγείων κυρίως στην Αγ. Μαρίνα και την ανέγερση νέων σχολικών μονάδων προκειμένου να λυθεί το ζήτημα με τα παιδιά που μετακινούνται και δεν μπορούν να πάνε σε σχολείο της γειτονιάς τους
- ζητήματα με τους πολεοδομικούς φακέλους των σχολικών κτιρίων που δεν υπάρχουν στα περισσότερα σχολεία της πόλης μας, κατά δήλωση της δημοτικής αρχής, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να συμμετέχουν σε προγράμματα που προκηρύσσονται.
Αυτά και πολλά άλλα ζητήματα είναι που χρειάζεται να μπουν σε άμεση προτεραιότητα, πέρα από την αποσπασματική επιλογή και συμμετοχή κάποιου σχολείου σε κάποιο πρόγραμμα. Φυσικά και καλοδεχούμενη η συμμετοχή κάποιου σχολείου σε κάποιο πρόγραμμα, όπως και η προετοιμασία εκ μέρους των τεχνικών υπηρεσιών για να μπει, αλλά το ότι ανακαινίστηκαν οι τουαλέτες του 1ου Γυμνασίου ή παλιότερα του 10ου δημοτικού ή χρωματίστηκαν κάποιες σχολικές αίθουσες στο 4ο γυμνάσιο ή ότι το 6ο δημοτικό μπήκε στο πρόγραμμα ‘’Μαριέττα Γιαννάκου’’ ή ότι το 11ο μπήκε στο πρόγραμμα υγρομονώσεων ‘’Αθηνά’’ για αφαίρεση και αποκατάσταση του ταρατσόκηπου, δεν είναι μια πολιτική που μπορεί να φέρει αυτό που αξίζει στην εκπαίδευση, στα σχολεία και στα παιδιά μας.
Χρειάζεται εδώ και τώρα να βρούμε τους τρόπους να διεκδικήσουμε να απαιτήσουμε, να συνεργαστούμε και να απευθυνθούμε στα αρμόδια υπουργεία, στην ΚΤΥΠ (κτιριακές υποδομές) για να υπάρξουν χρηματοδοτήσεις ικανές να αναβαθμίσουν με σύγχρονο τρόπο την συνολική κατάσταση των σχολείων μας.
Η Ένωση Συλλόγων Γονέων το επόμενο διάστημα προγραμματίζει συναντήσεις με αυτούς τους φορείς, καθώς επίσης έχει ήδη ξεκινήσει την ψηφιοποίηση και καταγραφή όλων των προβλημάτων ανά κατηγορία απαιτούμενων εργασιών, προκειμένου αυτή να είναι κάθε στιγμή στο διαδίκτυο και σε γνώση των συλλόγων γονέων και να επικαιροποιείται. Με αυτήν την δουλειά θα μπορεί και ο δήμος να κοστολογήσει τα προβλήματα και να μπορέσει να διεκδικήσει τα απαιτούμενα χρήματα.
Κλείνοντας το έχω ξαναπεί και θα το λέω πάντα, όλους εμάς τους σημερινούς αλλά και μελλοντικούς γονείς μάς ενώνουν το δημόσιο σχολείο, οι ίδιες ανάγκες, οι ίδιες αγωνίες, τα ίδια προβλήματα. Μας ενώνει η κατανόηση ότι μπορεί να βρεθούμε αντιμέτωποι με τα ίδια κοινωνικά προβλήματα, μας ενώνουν οι συναισθηματικές ανάγκες των παιδιών μας, οι κοινωνικές αλλαγές που συμβαίνουν από το νέο τεχνοπολιτισμό, με τον οποίο ερχόμαστε αντιμέτωποι. Μας ενώνει η εναντίωση μας στην όλο και πιο καταναλωτική ερμηνεία της έννοιας παιδείας και εκπαίδευσης. Μας ενώνει το ότι δεν συμβιβαζόμαστε με κριτήρια ποσότητας, μετρησιμότητας και αποδοτικότητας, όταν μιλάμε για ανθρώπους και παιδιά. Πόσο μάλλον στην εκπαίδευση και στα σχολεία χρειαζόμαστε να επενδύσουμε στην ποιότητα. Μας ενώνει ότι δεν προσφέρουν κάτι στην παιδεία των παιδιών μας εννοιολογικά σχήματα που δημιουργούν εκπαιδευτικές αγορές και εμπορευματοποιούνται ως μόδα, εις βάρος της ολόπλευρης παιδείας. Μας ενώνει η έλλειψη ασφάλειας και συνθηκών υγιεινής στις κτιριακές υποδομές. Μας ενώνουν η δικαιοσύνη και η ίση αντιμετώπιση όλων των παιδιών, από όποια κοινωνική θέση βρίσκονται, ενάντια στα δημόσια σχολεία πολλών ταχυτήτων σε μια πρόθεση που υποβόσκει από τα οικονομικά και εμπορικά συμφέροντα. Και αυτά είναι κάποια μόνο από αυτά που μας ενώνουν.
Με βάση λοιπόν αυτά που μας ενώνουν είναι κρίσιμο να συμμετέχουμε όλοι, γιατί δεν περισσεύει κανείς, ο κάθε ένας κάτι έχει να προσφέρει, μικρό ή μεγάλο δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να συναντηθούν το όραμα και ο ρεαλισμός και τελικά να νικήσουν.
Για αυτό χρειάζεται μία αντίσταση διαφορετική από τις άλλες, πέρα από αυτήν που έχουμε συνηθίσει, όπου κάποιοι επιβάλλουν πολιτικές και εμείς διαδηλώνουμε προκειμένου να τις πάρουν πίσω. Χρειάζεται, μια αντίσταση στον τρόπο που η πολιτική κανονικότητα γίνεται πράξη. Χρειάζεται να αλλάξουμε το παράδειγμα μέσα από το οποίο ψευτοασφαλίζουμε τα ελλείματα μας και κρύβουμε τις βαρβαρότητες μας.
Χρειάζεται να πάρουμε την τύχη στα χέρια μας
Και αυτή είναι η ουσία της αντίστασης, το ότι αναλαμβάνεις να εκτεθείς και να συμμετάσχεις σε προβλέψιμους κινδύνους που θα υποκαταστήσουν τον αβέβαιο και απρόσμενο κίνδυνο που ηνιοχεί τη ζωή μας, όταν το επιτρέπουμε.
Ευχαριστώ πολύ