Με τίτλο “Το Φεστιβάλ Δράμας ταξιδεύει στην Ηλιούπολη” η “Κινηματογραφική Λέσχη Ηλιούπολης” σε συνεργασία με το “Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας” προβάλλει δωρεάν τις βραβευμένες ελληνικές ταινίες του “48ου Φεστιβάλ Δράμας 2025“, αυτό το Σαββατοκύριακο στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης, με ώρα έναρξης τις 20:00.
Δείτε τις συγκεκριμένες προβολές και προγραμματίστε τις εξόδους σας.
💥📽 Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026, 20:00, 6 ταινίες, συνολική διάρκειας 122′
• “400 Κασσέτες” της Θέλγιας Πετράκη (Ελλάδα/Γερμανία, 2024, 14΄)
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Νοτιοανατολικής Ευρώπης
Στην τάξη, ο δάσκαλος μιλά για τους κοσμικούς αρχαιολόγους. Στο προαύλιο, τα παιδιά παίζουν μπουγέλο. Στο λεωφορείο, η Έλλη θα κλέψει την ψυχή της Φαίης και η Φαίη στο δωμάτιο θα χαρίσει στην Έλλη μια σπάνια κασέτα. Όταν το σκοτάδι θα πέσει και ο ουρανός θα γεμίσει από αστέρια, μια μουσική από το παρελθόν θα θυμίσει στα κορίτσια ότι τίποτα δεν κρατά πραγματικά για πάντα.
• “Or how to disappear” του Γιώργου Αγγελόπουλου (23’)
– Βραβείο Καλύτερης Ταινίας «Φρίντα Λιάππα» (Εθνικό Σπουδαστικό Πρόγραμμα)
6 Οκτωβρίου. Σήμερα είναι τα γενέθλιά του, σήμερα θα τραγουδήσει. Τα κομμάτια του θρυμματισμένου του εαυτού προσπαθούν να κατασκευάσουν το τραγούδι του, τα θραύσματα του τραγουδιού του παλεύουν να ανακατασκευάσουν τον θρυμματισμένο του εαυτό.
• “Λουδίας” του Άκη Πολύζου (30΄)
– Βραβείο Πρωτότυπης Μουσικής (Αλέξανδρος Σιδηρόπουλος)
Τα ήρεμα νερά του ποταμού Λουδία διαταράσσονται από έναν απρόσμενο επισκέπτη. Ο μικρός Μηνάς, μαγεμένος από τον τοπικό θρύλο, αναζητά εμμονικά το μυστηριώδες πλάσμα που σκορπά τον φόβο και τον τρόμο στη μικρή ταβέρνα.
• “Requiem in salt” των, Σύλβια Νικολαiδη και Νικόλα Ιορδάνου (Ιαπωνία/Κύπρος, 2024, 16΄)
– Βραβείο Ντοκιμαντέρ
Μετά τον θάνατο της αδελφής του, ο Ιάπωνας καλλιτέχνης Yamamoto εξερευνά την εφήμερη φύση της ζωής, δημιουργώντας περίτεχνες εγκαταστάσεις από αλάτι, στη μνήμη των αγαπημένων του που χάθηκαν. Μια ταινία για τον θάνατο, το αλάτι και την τέχνη.
• “Αυτός που κάποτε υπήρχε” του Κωστή Θεοδοσόπουλου (24΄)
– Βραβείο Σκηνοθεσίας «Τώνια Μαρκετάκη» / Βραβείο Drama Queer / Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας (Άρης Μπαλής) / Βραβείο Σχεδιασμού Μακιγιάζ (Δήμητρα Γιατράκου)
Στην άκρη ενός εγκαταλειμμένου ναυπηγείου, δύο άντρες, δεμένοι με ένα μυστικό χωρίς επιστροφή, ετοιμάζονται να τελειώσουν αυτό που άρχισαν – ώσπου το φεγγάρι ανατέλλει κι η δίψα αψηφά τους όρκους της.
• “NOI” του Νεριτάν Ζιντζιρία (15΄)
– Βραβείο Καλύτερης Ταινίας – Χρυσός Διόνυσος
Η εκδίκηση ψιθυρίζει: σε ποια θερμοκρασία βράζει το αίμα πάνω στο χιόνι; Όταν ο μεγαλύτερος αδερφός σκοτώνεται από το αγαπημένο του άλογο, ο μικρότερος πρέπει να αποφασίσει – μέσα από εφιάλτες και οράματα – αν θα σκοτώσει το ζώο ή θα το συγχωρέσει.
💥📽 ΚΥΡΙΑΚΗ 15 Φεβρουαρίου 2026, 20:00, 5 ταινίες, συνολική διάρκειας 120′
• “Χους ει και εις χουν απελεύσει” του Δημήτρη Παπαθανάση (26΄)
– Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής / Βραβείο Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας
Ο Κοσμάς, υπάλληλος στο νεκροταφείο, έχει στήσει μια προσοδοφόρα «επιχείρηση πένθους» με τον παπ’ Αργύρη. Το χρήμα ρέει άφθονο μέχρι που η απληστία του Κοσμά τον φέρνει αντιμέτωπο με τη Νέμεσή του.
• “Μαγκνταλένα Χάουζεν: Παγωμένος χρόνος” του Γιάννη Καρπούζη (Ελλάδα/Γερμανία, 2024, 24΄)
– Βραβείο Μοντάζ (Γιάννης Καρπούζης) / Βραβείο Ενδυματολογίας «Ιουλία Σταυρίδου» (Johanna Schraut) / Ειδική Μνεία (Γιώργος Φρέντζος)
Η Μαγκνταλένα Χάουζεν ήταν Γερμανίδα φωτογράφος που έγινε γνωστή για το ότι κατάφερε να αιχμαλωτίσει τον άνεμο σε μία φωτογραφία. Σήμερα, δεκαπέντε χρόνια μετά την εξαφάνισή της, τα ερωτήματα παραμένουν περισσότερα από τις απαντήσεις.
• “Μίτση“‘ της Γεύης Δημητρακοπούλου (26΄)
– Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας (Φίλια Παπαγγελίδη) / Βραβείο Onassis Culture
H Mίτση, ένα 13χρονο αγοροκόριτσο, έρχεται αντιμέτωπη με ένα τοπικό έθιμο όταν της έρχεται για πρώτη φορά περίοδος. «Για να έχεις τη δύναμη να αντέχεις τον πόνο τώρα που έγινες γυναίκα», της λέει η γιαγιά της. Ίσως το παρεξήγησε.
• “Οι λύκοι επιστρέφουν” του Στέλιου Μωραϊτίδη (20΄)
– Βραβείο Ήχου (Δήμητρα Ξερούτσικου και Άρης Παυλίδης) / Βραβείο Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου
Ένα απόκοσμα λευκό τοπίο, ένας δρόμος σπαρμένος με κόκαλα και ένα μυστικό που όλοι γνωρίζουν και προσπαθούν να κρύψουν. Η ιστορία μιας κοινωνίας που βυθίζεται στο ηθικό κενό.
• “Μικρό σώμα” του Γιάννη Συμβώνη (24΄)
– Βραβείο Σεναρίου (Γιάννης Συμβώνης και Γιώργος Αγγέλκος)
Ελλάδα, 1990. Μία συνάντηση που για τον έναν είναι απόλυτη ανάγκη, για τον άλλον προσμονή. Στην άκρη της επαρχίας, το αυτοκίνητο προχωρά. Ανάμεσα σε αναμνήσεις, ερωτήματα για το παρελθόν και προσδοκίες για αγάπη και αναγνώριση, ένας άντρας και ένα αγόρι διαπραγματεύονται όχι μόνο τη σχέση τους, αλλά και μια συναισθηματικά και σωματικά επώδυνη συναλλαγή.